Uygar's Blog

Her şey Deep Purple'ın yeni bir albüm çıkartıp bu albümle birlikte hiç bitmeyeceklerini iddia ettikleri bir veda turnesine çıkacaklarını öğrenmemle başladı aslında. Antalya konserlerini kaçırmış, KKTC'dekine de niyetlenmeme rağmen gidememiştim. Tam da o zamanlardan beri kızımla bir Deep Purple konserine gitme hayali kuruyordum ki bu bitmeyecek turnede İstanbul'un da duraklar arasında olduğunu öğrenmem ve biletleri almam arasındaki süre sanırım güneşten çıkan ışığın dünyamıza ulaşmasından çok daha hızlı olmuştur. Hem meftunu olduğum grubu bir kez daha dinleme şansım olacak hem de kızıma gerçekten az rastlanan bir sahne performansını izletme imkanı bulacaktım. Tarih de mis gibiydi. Tam Haziran başı. Büyük ihtimalle yeni albümden de yeni yeni canlı şarkılar seslendireceklerdi. Ancak, COVID-19 pandemisi öyle bir bastırdı ki, bırak konseri evden ekmek almaya gidemez hale geldi insanoğlu tüm dünyada. Her şey belirsiz bir zamana ertelendi ve biz maske tipleri hakkında uzmanlıklar ...

Ya da kötü tohumları saçma zamanı.... (NOT: Bu yazı aslında 2018'in Temmuz ya da Ağustos'unda yazılmalıydı ama ha bugün yazacağım, ha yarın yazacağım derken bugüne kadar yazılamadı. Bu 2018'den beri bekleyen konser yazılarının sonuncusu. Diğeri yerini almıştı zaten blog'da. Bu kadar zaman geçtikten sonra neden mi yazdım? Yazmazsam olmazdı da ondan.) Bu blogumda gittiğim konserleri yazmaya başladığımda küçük bir yazı paylaşmıştım. Orada konserleri nasıl anlatacağımdan, nasıl puanlayacağımıdan filan bahsetmiştim. İşte o yazıda beni en etkileyen konserler içinde Nick Cave & the Bad Seeds'in 2001'deki Harbiye Açıkhava'daki konserinin benim izlediğim en şahane konserlerden biri olduğunu yazmıştım. Daha sonraki gelişinde ise gidememiş ve çok üzülmüştüm. Ancak, Caz Festivali kapsamında ülkeye geleceğini öğrendiğimde " İşte maaile gidilecek konser " dedim hemen. 2001'de izlediğim Nick Cave'in hayatında bir çok şey değişmiş, çocu...