Uygar's Blog

Son yıllarda yeni çıkan güncel albümleri takip etmek eskisinden daha zor bir hal almaya başladı. İnternet ve dijital müzik platformları sayesinde yeni çıkan albümlere erişmek daha olay olsa da günceli takip edebilmek için sürekli bir çok kaynağı takip etmek gerekiyor. Albüm yorumu okumak ise eskiye göre daha sıkıcı bir hal almaya başladı. Zira, genelde belirli bir kalıpta ve albümlerin dinlenmesini engellemeyecek şekilde, kişisel düşünceden oldukça arındırılmış yorumlar çoğunlukta. Bu yüzden, yeniye ulaşmak kolaylaşmışken beğenebileceğiniz yeni albümlere, yeni müzisyenlere ulaşmak daha zor ve zaman isteyen bir uğraş haline gelmeye başladı uzun bir süredir. Birbirine pek benzemeyen ya da nüanslarda ciddi farklılaşan albüm ve sanatçıları bu standart yorumlar yüzünden kaçırmak çok mümkün. Buradan internet çağındaki bilgi bombardımanı ile gerçek bilgiye ulaşmanın kolaylaşmış gibi gözükmesine rağmen nasıl daha zor hale geldiğine dair uzun bir tartışma üretmek de mümkün ama bu yazının konusu...

Müzik tarihinin 1960'lardan bugüne kadar içinde olan kaç kişi kaldı? Lemmy, Paul Kartner, David Bowie öldü. Pink Floyd son albümünü çıkardı ve Pink Floyd olarak ömrünü tamamladı. Paul McCartney, Dylan, Rolling Stones'dan Keith Richards ve Mick Jagger, Jeff Beck dışında o prehistorik dönemlerden bugüne kalan pek kimse kalmadı. Eh bir de o dönemi dönüştüren Deep Purple, Black Sabbath, Zeppelin'den Page ve Plant gibi gruplar ve şahsiyetler var. Müzik artık o zamanlardaki gibi yapılmıyor. O zamanlarda yapılan müziğin de eskisi gibi alıcısı yok zaten. Yine de bu eski tüfekler yeni bir şeyler yaptıklarında ortaya etkileyici şeyler çıkıyor. 2015 sonbaharında Keith Richards çok güzel bir albüm patlatmıştı. Dylan'da bu hafta yeni albümünü çıkardı. Bu eski topraklardan bir diğeri de yine Dylan gibi 20 Mayıs'da son albümünü çıkarttı. Kim mi?  Eric " Mr. Slowhand " Clapton. ( Albüm kapağını yapan da meşhur İngiliz ressam Sir Peter Blake ) Evet, Clapton 20 Mayı...