Uygar's Blog

Bu ülkenin belki de en zor zamanlarıydı 70'ler. Yüzyılın ilk çeyreğinin sonlarında fakirlik, kan ve savaşla kurulmuş bu genç sayılabilecek cumhuriyetin yine fakirlik ve kanla imtihana çekildiği, belki de o cumhuriyetin son gerçek zamanlarıydı. Her ne kadar radyo artık her eve girmiş, musiki ve türküler akşam 7 ajansı ile birlikte sadece ev ahalilerinin değil çay bahçelerinin, kahvehanelerin, berberlerin, bakkalların ve dahi bilumum mekanın yaşamında bir parça idiyse de artık bir rakibi de vardı. Televizyon yavaş yavaş evlere girmeye, binaların çatılarında antenler gözükmeye başlamıştı. Tabii ki o zamanın televizyonu bırakın dijitalleşmeyi, çok kanalı daha renkli bile değildi. Tıpkı bir okulun açılışı gibi İstiklal Marşı ile açılıp İstiklal Marşı ile biter ve en sonunda " Televizyonlarınızı kapatmayı unutmayın " diye bize son öğüdünü de verip yayınını sonlandırırdı.  İşte bu siyah-beyaz, didaktik ekranın bir ciddi bir de eğlenceli kadını ara ara kendilerini gösterirdi. Cid...

Bu yazı 6 Haziran 2023 tarihinde reportare.com 'da yayınlanmıştır. Sanırım ortaokulun ilk yılıydı. Pop müzik evreninden sıkılıp rock müziğin evrenine yolculuğa çıktığım, yüzümde daha ergenlik sivilcelerinin bile çıkıp çıkmamaya karar veremediği, sesimin gittikçe kargalaşıp hormonların kıpırdanışını yeni yeni hissettiğim zamanlardı TV'de ilk kez karşılaştığımızda. İnce askılı, derin göğüs dekolteli, bacaklarını tamamen ortaya çıkartan püsküllü ve derin yırtmaçlı eteğiyle seksi ve parlak kıyafeti, aynı parlaklıktaki ince topuklu ayakkabıları, aslan yelesi gibi kabartılmış sarı/siyah saçları ve kıpkırmızı rujuna rağmen orta yaşlarına geldiği belli olan ama tüm enerjisi ve gücüyle dans eden, şarkı söyleyen siyahi bu kadın Tina Turner'ın ta kendisiydi. Sıkılarak uzaklaşmakta olduğum pop ile yavaş yavaş ısındığım rock müzik arasında o zamanlar adını bile duymamış olduğum gospel ve blues'u da barındıran vokaliyle şarkısını söylüyordu. Şarkıdan ziyade o donuk TV ekranından bile...

Bu yazı 24.05.2023 tarihinde reportare.com 'da yayınlanmıştır. 1968'den itibaren rock müzik içerisinde yeni bir akımın öncüsü olsanız, defalarca dağılıp farklı kadrolarla müzik üretmeye ve icra etmeye devam etseniz, grubunuzda bugüne kadar 20 farklı müzisyen müzik yaptıysa ve 55 yılı stüdyolar, turneler ve sahnelerde geçirseniz bugün ne yapardınız? Sizi bilmem ama progresif rock akımının kurucu gruplarından biri olan Yes müzik yapmaya devam ediyor hala.  Geçen bu 55 yıl içinde 20 farklı müzisyen yer aldı Yes 'in kadrosunda. Öyle ki, Yes kadrosundaki  müzisyenlerden aynı güçte 2 hatta 3 grup çıkarmak mümkün. Yine de Yes 'in belki de en çok bilinen kadrosunda gitarda Steve Howe , bas gitarda Chris Squire , vokalde Jon Anderson , klavyede Rick Wakeman ve davulda Alan White 'lı kadrodur. Bu kadrodan Rick Wakeman 2004'de sağlığı yoğun tur programını kaldıramadığı için ayrılmış, Jon Anderson ise yine aynı dönemde ağır astım atakları nedeniyle gruptan ayrılmak zor...

Rock tarihindeki her dönemde o dönemi temsil eden 3 ya da 4 grup vardır. Örneğin, 60'ların sonundaki İngiltere'deki rock müzik patlaması sırasında bir çok müzisyen ve grup ortaya çıksa da  The Beatles ,  Rolling Stones ,  The Who  ve  The Yardbirds  bu dönemin baş rol oyuncuları olarak kabul edilir. Benzer bir şekilde heavy metal'in başlangıcında da  Deep Purple ,  Led Zeppelin ,  Black Sabbath  ve  Uriah Heep  vardır. 80'lerin başında ise bu sefer ABD'den doğacak thrash metal akımı için de benzer bir durum mevzubahistir. Thrash metal denince birçok gruptan önce  Metallica ,  Megadeth ,  Slayer  ve  Anthrax  isimleri akla gelir. İşte bu dörtlünün en bilineni olan  Metallica  2016'dan sonra, 7 yıllık bir araya son vererek yeni albümü  72 Seasons 'u yayınladı. Thrash Metal'in doğuşu, tam da benim rock ve metal müziğe merak saldığım ortaokul yıllarıma denk geldiğinden,  Metallica...

Bu yazı reportare.com 'da 03.05.2023 tarhinde yayınlanmıştır. Dünya yeni ve bilinmez bir çağa doğru savrulurken Rock müzik de bir çok kez o parlak eski günlerinden geriye kalanlar ile bugünün yönü belirsiz dünyası arasında mitolojiye tutunmuştur. Artık 75 yaşında olan Ian Anderson 'da son yıllarda insanların zihin ve algı dünyaları şekillenirken hep önemli roller üstlenmiş geçmiş çağlara dair metinler üzerinden derdini anlatmaya çalışıyor. Geçen yıl biraz da sürpriz bir şekilde, Martin Barre ile yollarını ayırdıktan sonra bir daha Jethro Tull albümü yapmayacağını açıklamış olsa da yepyeni bir kadro ile grubu tekrar canlandırmış,  The Zealot Gene albümünde eski ahitten yola çıkarak İncil'deki meseller üzerinden meramını, sıkıntılarını anlatmaya çalışmıştı. Bu yıl ise bu sefer İskandinav Mitolojisi ile hem hal olmuş yeni bir albümle karşımızda; RökFlöte .  Aslında, İskandinav Mitolojisi Rock müzik, özellikle metal müzik için hiç de yabancı değil. Bugün black metal ya da de...

Bu yazı reportare.com 'da 23.03.2023 tarihinde yayınlanmıştır. Sırf bir gitarı görmek için konsere gidilir mi? Bazı gitarlar vardır ki bunu hak eder. Hele bu gitar yapılmış en acaip gitarlardan biri hatta gitarların en vahşisi Hydra ise kesinlikle gidilir. Hoş, ben son güne kadar bilet alma işini çeşitli bahaneler ve yoğunluk yüzünden ama en çok da ülkenin bu abuk gündemi nedeniyle unuttuğum için son gün alsam da Steve Vai 'nin Wolksvagen Arena'daki konserini izlemek istememi sağlayan motivasyon o vahşi Hydra 'nın Vai 'nin ellerinde nasıl ehlileştiğini izlemekti.  Açıkçasını söylemem gerek ki, gitar kahramanlarının yaptığı müziğe çok bayıldığımı söyleyemem. Ben daha çok grupla yapılan rock müziğini severim. Grupla yapılan rock'un daha gerçek olduğunu düşünürüm. Tabii ki bu Satriani , Vai , Gilbert , Malmsteen gibi gitar kahramanlarını takip etmediğim anlamına gelmesin. Gitarla yaptıklarına hayranlık duymamak mümkün değil ama tüm besteleri bu zor işler üzerine ...

Bu yazı 31.03.2023 tarihinde reportare.com 'da yayınlanmıştır. Bu yazı 40 gün bekledi. Zira bu topraklardaki tüm halkların ve inanışların birleştiği yerdir “ kırk ”. Bu topraklarda doğumların ve ölümlerin sonrasında sevincin de acını da sağıltacağı varsayılan, tılsımlı kabul edilen bir sayıdır. Bir önceki yazımı bitirirken olacaklardan habersiz bir hafta 10 gün müsaade istemiştim sizlerden. Hatta siz bu yazıyı okurken ben bu okuyacağınız yazının hazırlıklarına başlamıştım bile. Ancak kim bilebilirdi ki tüm ülke olarak enkaz altında kalacağımızı, sesimizi duyanlar ve duymanlar olduğunu, dostlarımızı, akrabalarımızı ya da yüzünü hiç görmediğimiz ve görmeyeceğimiz, adını hiç bir zaman bilemeyeceğimiz “ resmi rakamlara göre ” on binlerce  canımızı kaybedeceğimizi, milyonlarca insanımızın bugüne kadar hayatı boyunca üst üste koyduğu her şeyi  kaybedeceğini. O yüzden acımızı sağaltalım  istedim. Zaten göçük  altında kalmış hayatlarımız içine değil müziği, akşam başımızı so...